10 kasım. Evet hepimiz bugün Mustafa Kemal Atatürk'ü saygıyla anıyoruz, unuttuk mu hayır, hala onun düşüncelerini, ilkelerini, yaptıklarını, yapmak istediklerini konuşuyormuyuz evet. Ama neden hala bir adım ötede değiliz? Her 10 kasım'da ağıtlar yakıyoruz, nerdesin diyoruz, geri gel diyoruz ve klasik Türk davranışını sergiliyoruz, Atam gel bizi kurtar... Bir kurtarıcı, yol gösterici bekliyoruz, ikinci bir Atatürk bekliyoruz, ama yok olmayacak. Sahip olduklarımızın farkında olsak her şey çok farklı olabilir. İkinci birine ihtiyacımız yok, zaten olması gereken, yapılması gereken her şey onun ilkelerinde onun gösterdiği yolda mevcut ya da aklımızı kullandığımız her yerde...
Hala 10 kasımları bekleyip ağlamak yerine (ki yapılmasın diye bir şeyi savunmuyorum) birazda bize bıraktığı yolda ilerlemeyi denesek. Herkes elini taşın altına birazda olsun koysa, en azından kendi yapabileceklerini yapsa. Daha güzel olmaz mı? Bir dahaki 10 kasımda çok şeyin değişmiş olması dileğiyle,
Atam, izinde olacağız, söz...
No comments:
Post a Comment